Wprowadzenie do nauki o literaturze

obowiązkowe

w sali

Zajęcia mają charakter propedeutyczny. Ich celem jest zdobycie podstawowych wiadomości i umiejętności należących do warsztatu historyka literatury.

Podczas ćwiczeń student przygotuje pisemne zestawienie bibliografii do wybranego zagadnienia literaturoznawczego (autor, dzieło, gatunek, problem itp.). Przygotowaniu pracy towarzyszy zapoznanie studenta z podstawowymi bibliografiami literaturoznawczymi, bazami danych, a także techniką sporządzania aparatu krytycznego (przypisy, bibliografia załącznikowa).

Zakres tematów:

1. Zajęcia wstępne.

Część organizacyjna: Wyjaśnienie przedmiotu i celu zajęć.

Część merytoryczna: Sposób organizowania warsztatu polonisty. Prowadzenie wstępnych badań i poszukiwanie źródeł do pracy. Edycje krytyczne i wydania popularne. Serie wydawnicze. Analiza prac naukowych.

2. Biblioteka Uniwersytecka oraz biblioteki wydziałowe – zasady korzystania z zasobów bibliotek (zajęcia praktyczne w bibliotece).

3. Różne rodzaje bibliografii (tradycyjnych i elektronicznych). Internet jako źródło wiedzy polonistycznej. Najważniejsze czasopisma z zakresu literaturoznawstwa. Kompendia, słowniki, syntezy (np. Obraz Literatury Polskiej).

4. Redagowanie przypisów. Metodologia i technika przypisów – ćwiczenia praktyczne. Tworzenie bibliografii załącznikowej.

5. Utrwalanie umiejętności sporządzania przypisów. Elementy wiedzy o poszanowaniu własności intelektualnej. Zasady odwoływania się do ustaleń badaczy. Podsumowywanie, porównywanie i wykorzystywanie wyników cudzych badań a formułowanie samodzielnych sądów.

6. Estetyka pracy naukowej. Zasady sporządzania komputeropisu i podstawowe błędy w edycji tekstu. Sposoby wprowadzania i redagowania cytatów w pracy naukowej.

7. Podsumowanie zajęć. Odebranie prac zaliczeniowych i przedyskutowanie trudności, z jakimi zmagali się studenci w trakcie sporządzania zestawienia bibliograficznego.

Ćwiczenia – 15 godzin,

Przygotowanie się do ćwiczeń i napisanie prac domowych/zaliczeniowych – 45 godzin

Razem: 60 godzin = 2 ECTS

J. Krzyżanowski, Nauka o literaturze, Wrocław 1984.

H. Markiewicz, Główne problemy wiedzy o literaturze, Kraków 1980.

J. Starnawski, Warsztat bibliograficzny historyka literatury polskiej, Warszawa 1982.

J. Czachowska, R. Loth, Bibliografia i biblioteka w pracy polonisty, Wrocław 1977.

J. Czachowska, R. Loth, Przewodnik polonisty (bibliografie, biblioteki, muzea literackie), Wrocław 1981.

Z dziejów polonistyki warszawskiej Warszawa 1964.

K. Górski, Tekstologia i edytorstwo dzieł literackich, Warszawa 1975.

Po ukończeniu ćwiczeń student:

– zna najważniejsze kompendia bibliograficzne z zakresu historii literatury polskiej;

– potrafi zebrać i zreferować literaturę przedmiotu (chronologicznie i problemowo);

– umie poprawnie sporządzić przypisy oraz bibliografię załącznikową;

– zna podstawowe zasady sporządzenia komputeropisu.

Podstawą oceny jest sporządzenie zestawienia bibliograficznego na zadany temat lub krótka praca pisemna zawierająca przypisy i bibliografię; oceniane są również bieżące przygotowanie do zajęć, aktywność i obecność. Dopuszczalna jest jedna nieobecność w trakcie kursu. Powyżej tej liczby (z wyłączeniem przypadków bezzwłocznie udokumentowanych) nie ma możliwości zaliczenia zajęć.

Jeśli student chce (na potrzeby pracy zaliczeniowej lub prac cząstkowych) skorzystać z narzędzi sztucznej inteligencji, musi:

a. uzyskać na to zgodę osoby prowadzącej zajęcia,

b. uzgodnić z osobą prowadzącą zajęcia cele i zakres wykorzystania narzędzi

sztucznej inteligencji.

2. Student nie może korzystać z narzędzi sztucznej inteligencji, aby redagować prace w języku polskim, chyba że osoba prowadząca zajęcia się na to zgodzi.

3. Jeśli student wykorzysta narzędzia sztucznej inteligencji:

a. bez zgody osoby prowadzącej zajęcia lub

b. w sposób z nią nieuzgodniony,

osoba prowadząca zajęcia stosuje procedury analogiczne do tych stosowanych w procedurze antyplagiatowej. Procedury te opisała Uniwersytecka Rada ds. Kształcenia w uchwale nr 14.