Wstęp do widzenia obuocznego

Wymagania: zaliczone przedmioty z 1 roku studiów na kierunku ESOOiO: Optyka widzenia, Laboratorium optyki widzenia.

1. Zdobycie wiedzy dotyczącej prawidłowego widzenia obuocznego i ewentualnych odchyleń, które mogą ten proces zakłócać.

2. Poznanie podstawowych procedur badawczych dotyczących widzenia obuocznego.

3. Umiejętność przeprowadzenia wywiadu z pacjentem ze szczególnym uwzględnieniem różnych aspektów prawidłowego widzenia obuocznego lub odchyleń w tym zakresie.

4. Zrozumienie zasad wyboru procedur badawczych pozwalających na ocenę stanu widzenia obuocznego, analiza możliwych rozwiązań korekcyjnych i planowanie działań terapeutycznych mających na celu usprawnienie lub przywrócenie prawidłowego widzenia obuocznego u pacjentów bez zeza.

5. Zapoznanie się z zasadami analizy graficznej i umiejętność wykorzystywanie jej w codziennej praktyce optometrycznej.

6. Zrozumienie różnic między forią zdysocjowaną, różnicą fiksacji i forią stowarzyszoną.

7. Klasyfikacja zezów towarzyszących i możliwe adaptacje do zeza.

8. Poznanie podstawowej procedury badania pacjenta z zezem obejmującej wywiad, klasyfikację zeza, przeprowadzenie wstępnej jego diagnostyki oraz zapoznanie się z możliwymi działaniami terapeutycznymi.

9. Zapoznanie się z działaniem mięśni okoruchowych, podstawami anatomii aparatu okoruchowego i jego zaburzeń z uwzględnieniem zezów porażennych.

10. Poznanie zasad doboru korekcji pryzmatycznej i dostępnymi rozwiązaniami technicznymi w tym zakresie.

11. Poznanie aparatury badawczej i podstawowych urządzeń terapeutycznych wykorzystywanych w badaniu i terapii widzenia obuocznego.

w sali

Zajęcia obejmują podstawowe informacje na temat prawidłowego widzenia obuocznego i możliwych jego zaburzeń, oraz związanych z nimi dolegliwości. Studenci poznają procedury i podstawowy sprzęt wykorzystywane w badaniu, usprawnianiu lub przywracaniu widzenia obuocznego. Uczą się jak diagnozować pacjentów z zezem towarzyszącym lub porażennym i jakie są możliwe scenariusze dalszego postępowania terapeutycznego.

1. Prawidłowe widzenie obuoczne

• Elementy procesu percepcji i uczenia się

• Kierunek wzrokowy, punkty i obszary korespondujące i dysparatne, fuzja motoryczna i sensoryczna, prawo Heringa

• Horopter i przestrzeń Panuma

• Poziomy widzenia obuocznego, fuzja płaska, stereopsja, tłumienie i dwojenie fizjologiczne

• Warunki prawidłowego widzenia obuocznego

• Osie w oku, oś optyczna, oś fiksacji, oś źreniczna, linia widzenia

• Jednooczne i obuoczne kryteria oceny odległości

• Ortoforia, heteroforia horyzontalna i wertykalna, cykloforia, heterotropia, mikrotropia

• Cover test naprzemienny i jednostronny, zjawisko Phi

• Metody pomiaru forii zdysocjowanej i zakresów wergencji fuzyjnej

• Składowe konwergencji, bodziec do akomodacji, bodziec do konwergencji, krzywa Dondersa, analiza graficzna, zależność między akomodacją i konwergencją, ułamek ACA

• Kryteria Sherda, Percivala i Saladina

• Różnica fiksacji i foria stowarzyszona

• Różnowzroczność (anizometropia), anizejkonia, typy, metody pomiaru i zalecany sposób korekcji, wzór Prentice’a, powiększenie okularowe

• Testy widzenia obuocznego, w tym spolaryzowane i czerwono-zielone, procedury badania akomodacji, konwergencji i motoryki oczu

2. Zezy towarzyszące

• Podział zezów i ich charakterystyka

• Dwojenie i konfuzja, adaptacje do zezów jedno i dwuoczne

• Tłumienie, niedowidzenie, ekscentryczna fiksacja i anomalna korespondencja siatkówkowa, ich charakterystyka, rodzaje i podstawowe procedury badawcze oraz możliwe scenariusze działań korekcyjnych i terapeutycznych.

• Klasyfikacja zezów, wywiad i badanie wstępne pacjentów z zezem

3. Zezy porażenne

• Ruchy oczu śledzące i sakadowe, dukcje, wersje, wergencje

• Mięśnie okoruchowe i ich działanie przy różnych kierunkach obserwacji, zaopatrzenie nerwowe, budowa anatomiczna aparatu okoruchowego

• Metody wyznaczania mięśnia porażonego, test szerokiego H, test soczewki czerwonej, test trzech kroków Parksa

4. Zasady doboru korekcji pryzmatycznej

• Korekcja pryzmatyczna – dostępne rozwiązania techniczne i ich charakterystyka

• Pryzmat - kiedy, jakiej wielkości i w jakiej formie?

• Wyznaczanie wartości i kierunku bazy pryzmatów skośnych za pomocą siatki graficznej i metodą wyliczeniową

OPTOMETRIA T. Grosvenor wyd. polskie 1 , red. T. Tokarzewski, M. Ożóg Wydawnictwo Elsevier Urban & Partner, Rok wydania 2011

Dodatkowe:

Korekcja wad wzroku - procedury badania refrakcji

A. Styszyński, Alfamedica press 2009

Egzamin pisemny.

Warunkiem zaliczenia wykładu jest uzyskanie więcej niż 60% poprawnych odpowiedzi z

egzaminu.

Skala oceniania:

bdb ≥90%

db+ ≥85% i <90%

db ≥ 80% i <85%

dst+≥70% i <80%

dst ≥60% i <70%

ndst <60%

Zdanie tego egzaminu jest warunkiem koniecznym dopuszczenia do zajęć w IV semestrze na Pracowni optometrycznej II.

Osoby, które nie zdały egzaminu a zarejestrowały się w USOS na Pracownię optometryczną II powinny się wyrejestrować. Jeśli tego nie dopełnią, zostaną wyrejestrowane przez Dziekanat.