Gramatyka, pragmatyka, semantyka [3003-11A2GP]
Semestr zimowy 2026/27
Ćwiczenia,
grupa nr 6
| Przedmiot: | Gramatyka, pragmatyka, semantyka [3003-11A2GP] | ||||||||||||||||||||||||||
| Zajęcia: |
Semestr zimowy 2026/27 [2026Z]
(jeszcze nie rozpoczęty)
Ćwiczenia [CW], grupa nr 6 [pozostałe grupy] |
||||||||||||||||||||||||||
|
Termin i miejsce:
|
|||||||||||||||||||||||||||
|
Terminy najbliższych spotkań:
Kliknij w datę by zobaczyć tygodniowy plan z zaznaczonym spotkaniem. |
Część spotkań jest ukryta - pokaż terminy wszystkich spotkań.
|
||||||||||||||||||||||||||
| Liczba osób w grupie: | 5 | ||||||||||||||||||||||||||
| Limit miejsc: | 20 | ||||||||||||||||||||||||||
| Prowadzący: | Elżbieta Piotrowska | ||||||||||||||||||||||||||
| Literatura: |
1. Dobaczewski A., (2022) - Gramatyka operacyjna vs gramatyka konstrukcji (na przykładzie quasi-tautologii i powtórzeń), „Linguistica Copernicana” 18 (January 25, 2022): 163–78. 2. Fried, M., & Östman, J. (2007) - Construction grammar in a cross-language perspective / ed. by Mirjam Fried, Jan-Ola Östman. John Benjamins Publishing Company. 3. Goldberg, A.E. (1995) - Constructions: a construction grammar approach to argument 4. Goldberg, A.E. (2006) - Constructions at Work. The Nature of Generalization in Language. Oxford: Oxford University Press. 5. Grzegorczykowa R. (2008) - Wykłady z polskiej składni, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa. 6. Herbst T., Hoffmann T. (2024) – A Construction Grammar of the English Language, John Benjamins Publishing Company. 7. Kaleta A., (2011) - Gramatyka konstrukcji w teorii i praktyce [w:] Przestrzenie kognitywnych poszukiwań, Kwiatkowska A. (red.), Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź, s. 227-242. 8. Kardela H., Gramatyka konstrukcji Adele Goldberg (w:) S. Niebrzegowska and J. Adamowski (red.) W zwierciadle języka i kultury, Lublin: UMCS, 296-308. 9. Karolak S. (2002) – Podstawowe struktury składniowe języka polskiego, Slawistyczny Ośrodek Wydawniczy, Warszawa. 10. Kay, P., Fillmore, Ch. 1999 - Grammatical constructions and linguistic generalizations: the What’s X doing Y? construction. “Language”, 78, 453–81. 11. Langacker R., (2009) - Gramatyka kognitywna. Wprowadzenie, Universitas, Kraków. 12. Nowakowska-Kempna I., (2015) - Od składni strukturalnej do gramatyki konstrukcji (paradygmaty, koncepcje, założenia), Slavistika – patishta i perspektivi. V chest na 70 – godishnija jubilej na prof. dfn. Ivanka Gugulanova, Plovdiv: Izd. U. Paisij Hilendarski, s. 94–108. 13. Saloni Z., Świdziński M., structure. Chicago: University of Chicago Press. 14. Szymańska I., (2013) - Relacja między systemem językowym i jego realizacjami w gramatyce konstrukcji. Linguistica Copernicana, 10, s. 133-145. 15. Trousdale, G., & Hoffmann, T. (2013) - The Oxford handbook of construction grammar / ed. by Thomas Hoffmann and Graeme Trousdale. Oxford University Press. |
||||||||||||||||||||||||||
| Zakres tematów: |
POLSKA GRAMATYKA KONSTRUKCJI Ćwiczenia będą poświęcone nowemu nurtowi metodologicznemu we współczesnym językoznawstwie, zwanemu gramatyką konstrukcji lub podejściem konstrukcyjnym do języka. Głównym założeniem gramatyki konstrukcji jest łączne traktowanie formy i znaczenia, które dotychczas były opisywane oddzielnie jako niezależne komponenty językowe. Zapoznanie się studentów z metodami stosowanymi w analizach przykładowych konstrukcji pozwoli na wszechstronniejsze spojrzenie na istotę języka i sposób, w jaki jest używany w komunikacji międzyludzkiej. 1) Założenia metodologiczno-kognitywne gramatyki konstrukcji 2) Różne rodzaje podejścia konstrukcyjnego do języka we współczesnym językoznawstwie 3) Gramatyka konstrukcji a składnia 4) Gramatyka konstrukcji a frazeologia 5) Wykorzystanie podejścia konstrukcyjnego w nauczaniu języków obcych 6) Przykładowe opisy konstrukcji angielskich i ich polskich odpowiedników. 7) Polskie konstrukcje wyrażające różne typy argumentów, takie jak: subiekt, obiekt, odbiorca czynności itp. 8) Polskie konstrukcje złożone: czasowe, przyczynowo-skutkowe, atrybutywne itp. 9) Polskie konstrukcje z wybranymi komponentami czasownikowymi: mieć (np. mam coś zrobić, robi się jakoś), wziąć (np. Wziął i pojechał), robić (Co tu robią te nożyczki?), iść (np. Jak ci idzie pisanie referatu?), chodzić (Chodzi o to, że…, Chodzą mi różne myśli po głowie) 10) Polskie konstrukcje o funkcji ekspresywnej i ich typowe komponenty w języku polskim, np. ale (Ale numer! Ale deszcz!), móc (Jak mogłeś…) 11) Polskie konstrukcje o funkcji perswazyjnej (np. Nie możesz zaprzeczyć, że…; Kto powiedział, że…) 12) Możliwości zastosowania podejścia konstrukcyjnego do nowego ujęcia gramatyki języka polskiego. |
||||||||||||||||||||||||||
| Metody dydaktyczne: |
Metody stosowane na zajęciach to: - wykład, - prezentacja multimedialna, - dyskusja, - praca w grupach. Główną aktywnością studentów będzie analiza konkretnych typów polskich konstrukcji i ich różnorodnych realizacji w tekstach współczesnych, a czasami także porównywanie ich z podobnymi konstrukcjami angielskimi opisanymi w literaturze przedmiotu. Efektem powinna być samodzielnie napisana praca semestralna, poświęcona wybranej konstrukcji i jej możliwym funkcjom komunikacyjnym. Każdy z uczestników zajęć powinien też wygłosić referat przygotowany na podstawie lektury jednego z artykułów dotyczących gramatyki konstrukcji. |
||||||||||||||||||||||||||
| Metody i kryteria oceniania: |
Ocena w punktach obejmuje: - aktywność na zajęciach - 10 pkt - referat na podstawie przeczytanego artykułu dotyczącego podejścia konstrukcyjnego do polskiej składni - 20 pkt. - pracę semestralną zawierającą analizę wybranej konstrukcji języka polskiego - 30 pkt. Student ma prawo do dwóch nieusprawiedliwionych nieobecności w semestrze. Jeśli student ma więcej nieusprawiedliwionych nieobecności, nie zalicza zajęć. Jeśli student chce usprawiedliwić nieobecności, musi w ciągu tygodnia udokumentować ich obiektywne przyczyny (np. zwolnieniem lekarskim). Student ma obowiązek odrobić nadprogramowe usprawiedliwione nieobecności w sposób wskazany przez osobę prowadzącą zajęcia. Jeśli student chce (na potrzeby pracy zaliczeniowej lub prac cząstkowych) skorzystać z narzędzi sztucznej inteligencji, musi: a. uzyskać na to zgodę osoby prowadzącej zajęcia, b. uzgodnić z osobą prowadzącą zajęcia cele i zakres wykorzystania narzędzi sztucznej inteligencji. Student nie może korzystać z narzędzi sztucznej inteligencji, aby redagować prace w języku polskim, chyba że osoba prowadząca zajęcia się na to zgodzi. Jeśli student wykorzysta narzędzia sztucznej inteligencji: a. bez zgody osoby prowadzącej zajęcia lub b. w sposób z nią nieuzgodniony, osoba prowadząca zajęcia stosuje procedury analogiczne do tych stosowanych w procedurze antyplagiatowej. Procedury te opisała Uniwersytecka Rada ds. Kształcenia w uchwale nr 14. |
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Warszawski, Wydział Fizyki.