Nauki pomocnicze historii nowożytnej [2900-L-NPHNW]
Semestr letni 2025/26
Ćwiczenia,
grupa nr 3
| Przedmiot: | Nauki pomocnicze historii nowożytnej [2900-L-NPHNW] | ||||||||||||||||||||||||||||||
| Zajęcia: |
Semestr letni 2025/26 [2025L]
(w trakcie)
Ćwiczenia [CW], grupa nr 3 [pozostałe grupy] |
||||||||||||||||||||||||||||||
|
Termin i miejsce:
|
|||||||||||||||||||||||||||||||
|
Terminy najbliższych spotkań:
Kliknij w datę by zobaczyć tygodniowy plan z zaznaczonym spotkaniem. |
Część spotkań jest ukryta - pokaż terminy wszystkich spotkań.
|
||||||||||||||||||||||||||||||
| Liczba osób w grupie: | 9 | ||||||||||||||||||||||||||||||
| Limit miejsc: | 11 | ||||||||||||||||||||||||||||||
| Zaliczenie: | Zaliczenie na ocenę | ||||||||||||||||||||||||||||||
| Prowadzący: | Urszula Kosińska | ||||||||||||||||||||||||||||||
| Literatura: |
Szczegółowy wykaz literatury i zadań indywidualnych zostanie podany na pierwszych zajęciach i będzie zależny od językowych umiejętności studentów. |
||||||||||||||||||||||||||||||
| Zakres tematów: |
1) Zajęcia wstępne 2) Źródła prawodawcze - konstytucje sejmowe 3) Instrukcje i lauda sejmikowe 4) Diariusze sejmowe 5) Traktaty międzynarodowe 6) Instrukcje dyplomatyczne 7) Korespondencja dyplomatyczna, źródła wydane 8) Rękopisy nowożytne – wizyta w Dziale Rękopisów BUW 9) Epistolografia: korespondencja prywatna - edycje 10) Najważniejsze polskie zbiory korespondencji rękopiśmiennej – jak korzystać z inwentarzy archiwalnych 11) Ćwiczenie neograficzne - najważniejsze zasady edycji źródeł do dziejów nowożytnych 12) Źródła do dziejów gospodarczych: lustracje, instrukcje ekonomiczne, inwentarze dóbr 13) Straty bibliotek i archiwów polskich w czasach wojen Prowadząca zastrzega sobie możliwość zmiany niektórych tematów lub ich kolejności. 31 V zajęć nie będzie – objazd naukowy II roku |
||||||||||||||||||||||||||||||
| Metody dydaktyczne: |
- praca własna (wykonanie zadanych ćwiczeń) - sprawozdania ustne lub pisemne - dyskusja w grupie - ćwiczenia neograficzne W czasie zajęć student: - poznaje najważniejsze dla badacza dziejów nowożytnych wydawnictwa źródłowe, uczy się oceniać ich wartość edytorską; - poznaje metody dotarcia do źródeł rękopiśmiennych bądź starodruków z epoki; - na konkretnych przykładach dokonuje krytyki i poznaje specyfikę różnych typów źródeł (problem autorstwa, datacji, wiarygodności przekazu, przydatności źródła dla celów badawczych); - styka się z najważniejszą literaturą przedmiotu, poznaje przykłady opracowań opartych na konkretnych typach źródeł. |
||||||||||||||||||||||||||||||
| Metody i kryteria oceniania: |
Podstawą zaliczenia przedmiotu jest praca własna studenta, z której zdaje relację, obecność na zajęciach i aktywna oraz inteligentna dyskusja. Dopuszczalna 1 nieobecność i 1 zgłoszone nieprzygotowanie, 2 - 3 nieobecności - wszystko zaliczamy na dyżurze, nieprzygotowanie niezgłoszone traktuję jako nieobecność. |
||||||||||||||||||||||||||||||
| Uwagi: |
prof. Urszula Kosińska |
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Warszawski, Wydział Fizyki.
