Praktyki zawodowe w zakresie pomocy doraźnej

obowiązkowe

Praktyki zawodowe w zakresie pomocy doraźnej odbywają się w okresie wakacyjnym w podmiotach, z którymi Uniwersytet Warszawski ma podpisane porozumienia na prowadzenie działalności dydaktycznej, w tym realizację praktyk zawodowych. Ich wykaz wraz z liczbą dostępnych miejsc praktyk udostępnia się studentom przed rozpoczęciem praktyk. Uniwersytet organizuje też praktyki zawodowe studentów w podmiotach wskazanych przez studentów, o ile spełniają one kryteria do prowadzenia praktyk zawodowych na kierunku lekarskim. Odbycie praktyki w podmiocie wskazanym przez studenta wymaga zgody kierownika jednostki dydaktycznej i zawarcia indywidualnego porozumienia określającego obowiązki Uniwersytetu, praktykodawcy i studenta. Procedurę rejestracji na praktyki zawodowe oraz uzyskiwania zgody na odbycie praktyki w miejscu wskazanym przez studenta, a także obowiązki praktykanta określa Regulamin praktyk zawodowych na kierunku lekarskim UW.

W trakcie praktyk studenci realizują następujące zagadnienia:

1) zapoznanie się z zakresem czynności Szpitalnego Oddziału Ratunkowego, prowadzeniem dokumentacji medycznej, orzekaniem o czasowej niezdolności do pracy, kierowaniem chorych do szpitala, świadczeniem usług transportowych, organizowaniem akcji ratunkowej w masowych zatruciach, zachorowaniach, wypadkach, klęskach żywiołowych;

2) praca ratownika medycznego w wyjazdach karetki wypadkowej, pediatryczne lub wykonywanie tych samych czynności na szpitalnych oddziałach ratunkowych;

3) asystowanie przyprzeprowadzaniu wywiadu lekarskiego z pacjentem dorosłym czy z dzieckiem i jego rodzicami;

4) nauka oceny stanu ogólnego, stanu przytomności i świadomości pacjenta;

5) nauka rozpoznawania stanów bezpośredniego zagrożenia życia;

6) interpretacją podstawowych wyników badań laboratoryjnych;

7) postępowanie w przypadku urazów (założenie opatrunku lub unieruchomienie, zaopatrzenie rany);

8) kryteria rozpoznawania agonii pacjenta i stwierdzania zgonu;

9) asystowanie przy prowadzeniu dokumentacji medycznej pacjenta;

10) nauka zaopatrywania krwawienia zewnętrznego;

11) podstawowe zabiegi resuscytacyjne z użyciem automatycznego defibrylatora zewnętrznego i inne czynności ratunkowe oraz zasady udzielania pierwszej pomocy;

12) nauka rozpoznawania stanów okulistycznych wymagających natychmiastowej pomocy specjalistycznej i udzielanie wstępnej, kwalifikowanej pomocy w przypadkach urazów fizycznych i chemicznych oka.

Zaliczenia praktyk zawodowych dokonuje kierownik jednostki dydaktycznej na podstawie opinii opiekuna praktyk zawodowych dotyczącej stopnia osiągnięcia efektów uczenia się określonych dla praktyk zawodowych.

Plantz Scott H., E.John Wipfler, Medycyna ratunkowa NMS, Wrocław 2022

W zakresie umiejętności absolwent potrafi:

E.U1. zebrać wywiad z dorosłym, w tym osobą starszą, wykorzystując umiejętności dotyczące treści, procesu i percepcji komunikowania się, z uwzględnieniem perspektywy biomedycznej i perspektywy pacjenta;

E.U2. zebrać wywiad z dzieckiem i jego opiekunami, wykorzystując umiejętności dotyczące treści, procesu i percepcji komunikowania się, z uwzględnieniem perspektywy biomedycznej i perspektywy pacjenta

E.U3. zebrać wywiad w sytuacji zagrożenia zdrowia i życia z zastosowaniem schematu SAMPLE (S – Symptoms (objawy), A – Allergies (alergie), M – Medications (leki), P – Past medical history (przebyte choroby / przeszłość medyczna), L – Last meal (ostatni posiłek), E – Events prior to injury/il lness (zdarzenia przed wypadkiem/zachorowaniem))

E.U5. przeprowadzić pełne i ukierunkowane badanie fizykalne dorosłego dostosowane do określonej sytuacji klinicznej, w tym badanie: 1) ogólnointernistyczne; 2) neurologiczne; 3) ginekologiczne; 4) układu mięśniowo-szkieletowego; 5) okulistyczne; 6) otolaryngologiczne; 7) geriatryczne;

E.U6. przeprowadzić pełne i ukierunkowane badanie fizykalne dziecka od okresu noworodkowego do młodzieńczego dostosowane do określonej sytuacji klinicznej, w tym badanie: 1) ogólnopediatryczne; 2) neurologiczne; 3) układu mięśniowo-szkieletowego; 4) okulistyczne; 5) otolaryngologiczne;

E.U9. rozpoznać najczęstsze objawy choroby u dorosłych, zastosować badania diagnostyczne i interpretować ich wyniki, przeprowadzić diagnostykę różnicową, wdrożyć terapię, monitorować efekty leczenia oraz ocenić wskazania do konsultacji specjalistycznej, w szczególności w przypadku objawów takich jak: 1) gorączka; 2) osłabienie; 3) utrata apetytu; 4) utrata masy ciała; 5) wstrząs; 6) zatrzymanie akcji serca; 7) zaburzenie świadomości, w tym omdlenie; 8) obrzęk; 9) wysypka; 10) kaszel i odkrztuszanie; 11) krwioplucie; 12) duszność; 13) wydzielina z nosa i ucha; 14) ból w klatce piersiowej; 15) kołatanie serca; 16) sinica; 17) nudności i wymioty; 18) zaburzenia połykania; 19) ból brzucha; 20) obecność krwi w stolcu; 21) zaparcie i biegunka; 22) żółtaczka; 23) wzdęcia i opór w jamie brzusznej; 24) niedokrwistość; 25) limfadenopatia; 26) zaburzenia oddawania moczu; 27) krwiomocz i białkomocz; 28) zaburzenia miesiączkowania; 29) obniżenie nastroju i stany lękowe; 30) zaburzenia pamięci i funkcji poznawczych; 31) ból głowy; 32) zawroty głowy; 33) niedowład; 34) drgawki; 35) ból pleców; 36) ból stawów; 37) uraz lub oparzenie; 38) odwodnienie i przewodnienie; E.U10. rozpoznać najczęstsze objawy choroby u dzieci, zastosować badania diagnostyczne i interpretować ich wyniki, przeprowadzić diagnostykę różnicową, wdrożyć terapię, monitorować efekty leczenia oraz ocenić wskazania do konsultacji specjalistycznej, w szczególności w przypadku objawów takich jak: 1) gorączka; 2) kaszel i odkrztuszanie; 3) duszność; 4) wydzielina z nosa i ucha;

5) zaburzenia oddawania moczu; 6) wysypka; 7) niedokrwistość; 8) zaburzenia odżywiania; 9) zaburzenia wzrastania; 10) drgawki i zaburzenia świadomości; 11) kołatanie serca; 12) omdlenie; 13) bóle kostno-stawowe; 14) obrzęki; 15) limfadenopatia; 16) ból brzucha; 17) zaparcie i biegunka; 18) obecność krwi w stolcu; 19) odwodnienie; 20) żółtaczka; 21) sinica; 22) ból głowy; 23) zespół czerwonego oka;

E.U12. rozpoznawać stany wymagające leczenia w warunkach szpitalnych;

E.U14. wykonywać procedury i zabiegi medyczne, w tym:

1) pomiar i ocenę podstawowych funkcji życiowych (temperatura, tętno, ciśnienie tętnicze krwi) oraz monitorowanie ich

z wykorzystaniem kardiomonitora i pulsoksymetru;

2) różne formy terapii inhalacyjnej, i dokonać doboru inhalatora do stanu klinicznego pacjenta;

3) pomiar szczytowego przepływu wydechowego;

4) tlenoterapię przy użyciu metod nieinwazyjnych;

5) bezprzyrządowe i przyrządowe udrażnianie dróg oddechowych;

6) dożylne, domięśniowe i podskórne podanie leku;

7) pobranie i zabezpieczenie krwi do badań laboratoryjnych, w tym

mikrobiologicznych;

8) pobranie krwi tętniczej i arterializowanej krwi włośniczkowej;

9) pobranie wymazów do badań mikrobiologicznych i cytologicznych;

10) cewnikowanie pęcherza moczowego u kobiety i mężczyzny;

11) założenie zgłębnika żołądkowego;

12) wlewkę doodbytniczą;

13) standardowy elektrokardiogram spoczynkowy, i zinterpretować jego wynik;

14) defibrylację, kardiowersję elektryczną i elektrostymulację zewnętrzną;

15) testy paskowe, w tym pomiar stężenia glukozy przy pomocy glukometru;

16) zabiegi opłucnowe: punkcję i odbarczenie odmy;

17) tamponadę przednią nosa;

18) badanie USG w stanach zagrożenia życia według protokołu FAST (Focussed Assessment with Sonography in

Trauma) lub jego odpowiednika, i zinterpretować jego wynik

E.U15. zastosować środki ochrony indywidualnej adekwatne do sytuacji klinicznej;

E.U34. stosować następujące protokoły (np. w trakcie przekazywania opieki nad pacjentem, zlecania konsultacji pacjenta lub jej udzielania):

1) ATMIST (A (Age – wiek), T (Time of injury – czas powstania urazu), M (Mechanism of injury – mechanizm urazu), I (Injury suspected – podejrzewane skutki urazu), S (Symptoms/Signs – objawy), T (Treatment/Time – leczenie i czas dotarcia)); 2) RSVP/ISBAR (R (Reason – przyczyna, dlaczego), S (Story – historia pacjenta), V (Vital signs – parametry życiowe), P (Plan – plan dla pacjenta)/I (Introduction – wprowadzenie), S (Situation – sytuacja), B (Background – tło), A (Assessment – ocena), R (Recommendation – rekomendacja)).

F.U9. prowadzić podstawowe zabiegi resuscytacyjne (Basic Life Support , BLS) u noworodków i dzieci zgodnie z wytycznymi Europejskiej Rady Resuscytacji (European Resuscitation Council, ERC);

F.U10. prowadzić zaawansowane czynności resuscytacyjne u noworodków (Newborn Life Support, NLS) i dzieci (Pediatric Advanced Life Support , PALS) zgodnie z wytycznymi ERC; F.U11. prowadzić podstawowe zabiegi resuscytacyjne BLS u dorosłych, w tym z użyciem automatycznego defibrylatora zewnętrznego, zgodnie z wytycznymi ERC; F.U12. prowadzić zaawansowane czynności resuscytacyjne (Advanced Life Support , ALS) u dorosłych zgodnie z wytycznymi ERC;

F.U20. rozpoznawać stany okulistyczne wymagające pilnej pomocy specjalistycznej i udzielić wstępnej pomocy przedszpitalnej w przypadkach urazów fizycznych i chemicznych oka;

Kompetencje społeczne: student jest gotów do

K_K1. nawiązania i utrzymania głębokiego oraz pełnego szacunku kontaktu z pacjentem, a także okazywania zrozumienia

dla różnic światopoglądowych i kulturowych

K_K2. kierowania się dobrem pacjenta

K_K3. przestrzegania tajemnicy lekarskiej i praw pacjenta

K_K4. podejmowania działań wobec pacjenta w oparciu o zasady etyczne, ze świadomością społecznych uwarunkowań

i ograniczeń wynikających z choroby

K_K5. dostrzegania i rozpoznawania własnych ograniczeń, dokonywania samooceny deficytów i potrzeb edukacyjnych

K_K6. propagowania zachowań prozdrowotnych

K_K8. formułowania wniosków z własnych pomiarów lub obserwacji

K_K9. wdrażania zasad koleżeństwa zawodowego i współpracy w zespole, w tym z przedstawicielami innych zawodów

medycznych, także w środowisku wielokulturowym i wielonarodowościowym

K_K10. formułowania opinii dotyczących różnych aspektów działalności zawodowej

K_K11. przyjęcia odpowiedzialności związanej z decyzjami podejmowanymi w ramach działalności zawodowej, w tym

w kategoriach bezpieczeństwa własnego i innych osób

1. Dziennik praktyk, w którym wykonanie każdej procedury medycznej podlega zaliczeniu, a przebieg praktyki jest opiniowany przez osobę prowadzącą praktykę studenta.Opinia o przebiegu praktyki uwzględnia wnioski z obserwacji czynności wykonywanych przez studenta/studentkę, ocenę jego/jej aktywności i udziału w dyskusji.

2. Opinia opiekuna praktyk dot. stopnia osiągnięcia efektów uczenia się określonych dla praktyk zawodowych.