Komunikacja medyczna II

obowiązkowe

w sali

Zajęcia mają na celu rozwijanie umiejętności komunikacji z pacjentem zgodnie z zaleceniami humanizacji procesu leczenia. Uczestnicy uczą się m.in. przez aktywne ćwiczenia oraz ich omawianie.

Zajęcia mają na celu rozwijanie i pogłębienie umiejętności komunikacji z pacjentem i jego rodziną zgodnie z zaleceniami humanizacji procesu leczenia. Będą polegały na przekazywaniu wiedzy o technikach i narzędziach wspierających komunikację oraz ćwiczeniu poznanych technik w odniesieniu do rożnych sytuacji kontaktu z pacjentami i jego rodziną. Podczas zajęć uczestnicy będą mieli także okazję do autorefleksji ukierunkowanej na pogłębienie samoświadomości i lepsze zrozumienie potrzeb pacjenta. Wykorzystane zostaną m.in. takie podejścia jak model czterech nawyków w kontakcie z pacjentem oraz dialog motywujący.

Frankel, R. M., & Stein, T. (2001). Getting the most out of the clinical encounter: The four habits model. Journal of Medical Practice Management, 16(4), 184–191. https://doi.org/10.7812/tpp/99-020

Izdebski Z, Mazur J., Furman K., Kozakiewicz A., Białorudzki M. (2023). Humanizacja procesu leczenia i komunikacja kliniczna pomiędzy pacjentem a personelem medycznym w czasie pandemii COVID-19. Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego. Rozdziały 1-3.

Miller, W, R., Rollnick, S. (2014). Dialog motywujący. Jak pomóc ludziom w zmianie. Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego. Część I-IV.

Schier, K. (2005). Bez tchu i bez słowa. Więź psychiczna i regulacje emocji u osób chorych na astmę oskrzelową. Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne. Wybrane rozdziały.

Wiedza: student zna i rozumie

D.W5. postawy społeczne wobec choroby, niepełnosprawności i starości oraz specyficzne oddziaływanie stereotypów, uprzedzeń

i dyskryminacji

D.W6. pojęcie empatii oraz zwroty i zachowania służące jej wyrażaniu

D.W7. specyfikę i rolę komunikacji werbalnej (świadome konstruowanie komunikatów) i niewerbalnej (np. mimika, gesty,

zarządzanie ciszą i przestrzenią)

Umiejętności: student potrafi

D.U7. rozwijać i udoskonalać samoświadomość, zdolność do samorefleksji i dbałość o siebie oraz zastanawiać się z innymi

osobami nad własnym sposobem komunikowania się i zachowywania

D.U9. opisywać i krytycznie oceniać własne zachowanie oraz sposób komunikowania się, uwzględniając możliwość

alternatywnego zachowania

D.U10. stosować adekwatnie do sytuacji pytania otwarte, zamknięte, parafrazę, klaryfikację, podsumowania wewnętrzne i

końcowe, sygnalizowanie, aktywne słuchanie (np. wychwytywanie i rozpoznawanie sygnałów wysyłanych przez rozmówcę,

techniki werbalne i niewerbalne) i facylitacje (zachęcanie rozmówcy do wypowiedzi)

D.U11. dostosować sposób komunikacji werbalnej do potrzeb pacjenta, wyrażając się w sposób zrozumiały i unikając żargonu

medycznego

D.U12. rozpoznawać i analizować sytuacje trudne i wyzwania związane z komunikowaniem się, w tym płacz, silne emocje, lęk,

przerywanie wypowiedzi, kwestie kłopotliwe i drażliwe, milczenie, wycofanie, zachowania agresywne i roszczeniowe, oraz radzić

sobie z nimi w sposób konstruktywny

D.U13. nawiązać z pacjentem i osobą towarzyszącą pacjentowi kontakt służący budowaniu właściwej relacji (np. Model 4

nawyków – 4 Habits Model: Zainwestuj w początek (Invest in the beginning), Wykaż empatię (Demonstrate empathy), Rozpoznaj

perspektywę pacjenta (Elicit the patient’s perspective), Zainwestuj w koniec (Invest in the end))

D.U14. spojrzeć na sytuację z perspektywy pacjenta, budując odpowiedni kontekst rozmowy i używając metody elicytacji, a

następnie uwzględnić ją w budowaniu komunikatów werbalnych

Kompetencje społeczne: student jest gotów do

K_K1. nawiązania i utrzymania głębokiego oraz pełnego szacunku kontaktu z pacjentem, a także okazywania zrozumienia dla

różnic światopoglądowych i kulturowych

K_K2. kierowania się dobrem pacjenta

K_K3. przestrzegania tajemnicy lekarskiej i praw pacjenta

K_K4. podejmowania działań wobec pacjenta w oparciu o zasady etyczne, ze świadomością społecznych uwarunkowań i

ograniczeń wynikających z choroby

K_K6. propagowania zachowań prozdrowotnych

Kolokwium testowe sprawdzające wiedzę na temat zastosowania technik komunikacyjnych w pracy z pacjentem (wymagane 60% punktów do zaliczenie zajęć), ocena ciągła aktywności na podstawie notatek podsumowujących ćwiczenia sporządzanych przez uczestników na podstawie wytycznych prowadzących, egzamin praktyczny.

Dopuszczalna jest 1 nieobecność na zajęciach.