Historia średniowieczna Polski

obowiązkowe

Celem ćwiczeń jest zapoznanie studentów z metodami i warsztatem pracy historyka średniowiecznej Polski za pomocą zajęć o charakterze monograficznym. Ćwiczenia te kształtują umiejętności analizy źródeł charakterystycznych dla polskiego średniowiecza, interpretacji faktów historycznych, posługiwania się materiałami pomocniczymi oraz opracowaniami w celu uzyskania syntetycznego obrazu badanego zagadnienia.

Przedmiot kierunkowy, studia stacjonarne, II rok.

4 ECTS (bilans pracy studenta: 30 godz. kontaktowych, 60 godz. przygotowanie do zajęć, 30 godz. przygotowanie do kolokwium i konsultacje).

Podczas ćwiczeń studenci zapoznają się z metodami i warsztatem pracy historyka średniowiecznej Polski. Zajęcia mają charakter monograficzny, prezentujący kluczowe zagadnienia historii Polski w średniowieczu, dobrane według kompetencji i zainteresowań prowadzących zajęcia. W związku z tym poszczególne grupy ćwiczeniowe zajmują się różnymi tematami szczegółowymi w ramach tego przedmiotu.

Ćwiczenia mają kształtować u studenta zdolność pogłębionego myślenia historycznego oraz zapoznawać z krytyką historyczną różnych typów przekazów źródłowych powstających w średniowieczu na ziemiach polskich lub z Polską związanych, a także pogłębiać rozumienie złożonych uwarunkowań procesów społecznych, politycznych, gospodarczych i kulturowych zachodzących w tej epoce. Celem ćwiczeń jest ponadto rozwijanie umiejętności krytycznego czytania literatury przedmiotu i ustosunkowywania się do naukowej dyskusji na temat problemów historii średniowiecza oraz formułowania własnych interpretacji i aktywnego uczestnictwa w dyskusji na temat analizowanego problemu.

Podczas ćwiczeń studenci zapoznają się z metodami i warsztatem pracy historyka średniowiecznej Polski. Zajęcia mają charakter monograficzny, prezentujący kluczowe zagadnienia historii Polski IX-XV wieku, dobrane według kompetencji i zainteresowań prowadzących zajęcia. W związku z tym poszczególne grupy ćwiczeniowe poświęcone są różnym tematom szczegółowym w ramach tego przedmiotu.

Ćwiczenia mają kształtować u studenta zdolność pogłębionego myślenia historycznego oraz zapoznawać z krytyką historyczną różnych typów przekazów źródłowych, takich jak kroniki, roczniki, żywoty świętych, dokumenty, księgi sądowe . Celem ćwiczeń jest ponadto rozwijanie umiejętności krytycznego czytania literatury przedmiotu i ustosunkowywania się do naukowej dyskusji na temat historii.

Spisy kolejnych tematów, różne dla poszczególnych grup, znajdują się w indywidualnych sylabusach, przygotowywanych przez prowadzących zajęcia i umieszczonych na stronie internetowej IH UW.

Warunkiem zaliczenia zajęć jest, obok obecności, także aktywny udział w zajęciach, wynikający z regularnego przygotowywania się do ćwiczeń (wedle listy lektur z sylabusów). Szczegółowe warunki zaliczenia i podstawowe wymagania opublikowane są w sylabusach poszczególnych grup ćwiczeniowych (na stronie internetowej IH UW).

Literatura znajduje się w sylabusach poszczególnych zajęć prowadzonych w ramach przedmiotu. Różna dla poszczególnych grup, wedle wymagań indywidualnych sylabusów, przygotowywanych przez prowadzących zajęcia.

Po zaliczeniu zajęć studenci znają w stopniu zaawansowanym wybrane zagadnienia historii Polski średniowiecznej, rozumieją złożone uwarunkowania zjawisk i procesów historycznych zachodzących na ziemiach polskich w tej epoce, znają wybrane źródła do badania dziejów Polski średniowiecznej, ich specyfikę i zasady krytyki, znają specjalistyczną terminologię dotyczącą dziejów polskiego średniowiecza, potrafią przeprowadzić krytykę różnych typów źródeł do dziejów średniowiecznej Polski oraz krytycznie analizować opracowania naukowe poświęcone tej epoce i samodzielnie rozszerzać wiedzę pozaźródłową, prowadzić dyskusję w grupie, wykorzystując w wypowiedziach specjalistyczną terminologię, a także nabywają umiejętność krytycznej oceny interpretacji zaproponowanych przez innych uczestników zajęć.Po zaliczeniu zajęć studenci dysponują pogłębioną wiedzą o epoce, lepiej analizują materiał źródłowy, wyrabiają sobie krytyczny stosunek do czytanych tekstów, sprawniej dyskutują.

Ocena ciągła aktywności, kolokwium.