Ćwiczenia z edytorstwa I

obowiązkowe

w sali

Zajęcia prezentujące wiedzę o edytorstwie jako dyscyplinie nauk filologicznych oraz zapoznające z wybranymi umiejętnościami edytora dzieła literackiego.

Zajęcia prezentujące wiedzę o edytorstwie jako dyscyplinie nauk filologicznych oraz zapoznające z wybranymi umiejętnościami edytora dzieła literackiego. Obok sprawności tworzenia komentarza filologicznego, rzeczowego i tekstologicznego przekazują również wiedzę o tradycji i stanie współczesnym edytorstwa, włączając do problematyki kwestię rewolucji technologicznej ostatnich dekad. Podstawą działań praktycznych i poznania będą dzieła w pierwodrukach prasowych (nie wydane w formie książkowej) lub inedita dzieł w rękopisie bądź maszynopisie z okresu modernizmu i literatury współczesnej. Zajęcia mają na celu przybliżenie najważniejszych pól problematyki edytorskiej, usytuowanej w kontekście dyscyplin i subdyscyplin filologii. Naświetlają tradycyjny i współczesny stan rozwoju edytorstwa literackiego oraz dokonania jego słynnych przedstawicieli. Biorą pod uwagę również zmiany sposoby istnienia i funkcjonowania literatury po rewolucji cyfrowej. Szczególny nacisk zostanie położony na kształcenie wybranych umiejętności edytorskich – komentarza językowego i rzeczowego oraz tworzenia bibliografii wydań. W finale zajęć nastąpi powrót do refleksji nad fikcją literacką, w której, od czasów Oświecenia, pojawia się figura edytora dzieła, „podawcy” cudzego tekstu, będąca przedmiotem rozmaitych gier twórczych.

Wybrane opracowania:

Konrad Górski, Sztuka edytorska, 1956.

Konrad Górski, Tekstologia i edytorstwo dzieł literackich, 1975.

Zbigniew Goliński, Edytorstwo – tekstologia. Przekroje, 1969.

Zbigniew Goliński, Edytorstwo naukowe tekstów literackich. Stan obecny i potrzeby, [w:] Wiedza o literaturze i edukacja. Księga referatów Zjazdu Polonistów, Warszawa 1995, red. Teresa Michałowska, Zbigniew Goliński i Zbigniew Jarosiński, 1996.

Jadwiga Czachowska, Roman Loth, Przewodnik polonisty. Bibliografie, słowniki, biblioteki, muzea literackie, wyd. II uzupełnione, 1981.

Jerzy Starnawski, Praca wydawcy naukowego, 1992.

Liternet. Literatura i Internet, red. Piotr Marecki, 2002.

Polonistyka w przebudowie. Literaturoznawstwo – wiedza o języku – wiedza o kulturze – edukacja, t. I, red. Małgorzata Czermińska,

Stanisław Gajda, Krzysztof Kłosiński in, 2005 (tamże rozdział „Nowe edytorstwo”).

Roman Loth, Podstawowe pojęcia i problemy tekstologii i edytorstwa naukowego, Warszawa 2006.

Adam Wolański, Edycja tekstów. Praktyczny poradnik, Warszawa 2008.

Łukasz Garbal, Jak wydawać współczesne teksty literackie, Warszawa 2011.

Z warsztatu edytorów, t. I i II, Warszawa 2016 i 2018

Alfredo Stussi, Wprowadzenia do edytorstwa i tekstologii, przeł. Mateusz i Piotr Salwa, Gdańsk 2011

Sławomir Magdzik,

Maryla Hopfinger, Literatura a kontekst audiowizualny, [w:] Problemy wiedzy o kulturze. Prace dedykowane Stefanowi Żółkiewskiemu, red. Alina Brodzka, Maryla Hopfinger, Janusz Palewicz, Wrocław 1986.

Co dalej, literaturo? Jak zmienia się współcześnie pojęcie i sytuacja literatury?, red. Alina Brodzka-Wald, Hanna Gosk, Andrzej Werner, Warszawa, IBL 2008.

Małgorzata Bogaczyk-Vormayr, Wszystko jest Tekstem? Hipertekstualność jako nowe doświadczenie literatury, „Teksty Drugie”, nr 1-2.

Stefan Jukcewicz, Podstawy poligrafii, Warszawa 1997

Literatura przedmiotu do każdego zajęć.

WIEDZA Student/ka zna i rozumie:

- podstawową wiedzę o historii i teorii edytorstwa jako dyscyplinie studiów polonistycznych.

- podstawowe operacje edytorskie dokonywane na dziełach literackich .

UMIEJĘTNOŚCI Student/ka potrafi:

- rozpoznawać typy wydań (A, B, C)

- rozpoznać podstawowe elementy aparatu krytycznego, niezbędne w opracowaniu edytorskim dzieł literackich XIX-XXI w.,

- wskazać w tekstach literackich konieczność wprowadzenia zabiegów modernizacyjnych i uwspółcześniających, jak również zaproponować przypadki, powstrzymania się od powyższych działań ze względu na charakter przekazu,

- rozpoznawać elementy opracowania krytycznego wraz z umiejętnościami sporządzania: komentarzy, not, rejestrów odmian i zmian.

- operować specjalistycznym słownictwem, które wykorzysta przy sporządzaniu not wydawniczych

KOMPTENCJE SPOŁECZNE Student/ka jest gotów/gotowa do:

- krytycznej oceny poziomu opracowania dzieł literatury XIX-XXI w.,

- krytycznej oceny zabiegów edytorskich ,

- krytycznej analizy polskiego dorobku edytorskiego

Zaliczenie, do którego student dopuszczany jest na podstawie:

1. obecności (dopuszczalne 2 nieobecności),

2. aktywności na ćwiczeniach (zagajenia, referaty, robocze prezentacje egzaminu licencjackiego),

3. pisemnego egzaminu końcowego.

Rozkład pracy studenta i punkty ECTS:

- udział w ćwiczeniach: 30 godzin (1 ECTS);

- przygotowanie do zajęć (wykonywanie zadań, prac, inne aktywności): 30 godzin (1 ECTS);

-przygotowanie do zaliczenia: 30 godzin (1 ECTS).

Na zajęciach student nie może korzystać z narzędzi sztucznej inteligencji, aby przygotowywać się do zajęć i zaliczenia.

Student ma prawo do dwóch nieusprawiedliwionych nieobecności w semestrze.

Jeśli student ma więcej nieusprawiedliwionych nieobecności, nie otrzymuje zaliczenia z zajęć.

Jeśli student chce usprawiedliwić dodatkowe nieobecności, musi w ciągu tygodnia udokumentować ich obiektywne przyczyny (np. zwolnieniem lekarskim).