Praca nad tekstem naukowym

obowiązkowe

w sali

Głównym celem zajęć jest przygotowanie studentów do pisania lub wygłaszania

wypowiedzi naukowych lub popularnonaukowych z zakresu filologii polskiej:

rozprawy, artykułu naukowego, artykułu popularnonanukowego, podręcznika,

referatu, prezentacji itp. Student ma do wyboru różne zajęcia, na których każdy

z prowadzący proponuje ćwiczenia sprofilowane pod względem

podejmowanych zagadnień.

Studentów zapisujących się na zajęcia zachęcamy do sprawdzenia sylabusów grup ćwiczeniowych, ponieważ przedmiot ma charakter konwersatoryjno-modułowy i sylabusy poszczególnych grup mogą się różnić tematyką, doborem zagadnień itp.

Wiedza uzyskana w trakcie ćwiczeń będzie podporządkowana zdobywaniu

umiejętności praktycznych: studenci będą się uczyć zasad komponowania

wybranych przez siebie gatunków naukowych lub popularnonaukowych,

dostosowywania formy wypowiedzi do jej celu oraz dobierania odpowiednich

środków językowych, tak by tekst odpowiadał regułom wybranego gatunku

naukowego, spełniał warunki spójności, poprawności kompozycyjnej,

językowej, harmonii stylistycznej i reguł efektywności komunikacyjnej.

Ćwiczenia mają charakter obieralny. Student ma do wyboru zajęcia różnie

sprofilowane pod względem podejmowanych na nich zagadnień. Rejestr

proponowanych tematów i lektur dla grup ćwiczeniowych na dany cykl

akademicki dostępny jest

w sylabusach szczegółowych przygotowanych przez prowadzących i

widocznych dla studentów przed rejestracją na zajęcia. Podczas ćwiczeń

możliwe jest wykorzystanie platformy e-learningowej (np. Classroom,

KAMPUS) jako miejsca aktywności projektowej studentów oraz repozytorium

materiałów.

Przykładowe możliwe profile tematyczne:

1. Artykuł przeglądowy (review) napisany w celu stworzenia nowych syntez

lub uogólnień lub w celu streszczenia stanu wiedzy w jakiejś dziedzinie.

2. Jak prezentować wyniki badań podczas zajęć, seminariów, konferencji

naukowych? Referat. Sposób przygotowania i funkcja handoutu.

3. Esej naukowy

4. Prezentacja – zasady konstruowania prezentacji multimedialnej i jej

wygłoszenia. Zakres doboru materiału do slajdów a treść przedstawiana.

Sposób konstruowania tytułów slajdów. Zasady operowania kolorem i

elementami grafiki. Treść zapisana na slajdzie a treść mówiona.

5. Pecha kucha – forma prezentacji wiedzy w pigułce.

6. Recenzja naukowa.

7. Blog naukowy oraz inne narzędzia promocji nauki w sieci.

8. Nauka po ludzku − tekst popularnonaukowy do prasy.

9. Nauka dla ucznia − podręcznik szkolny.

10. Style pisarstwa naukowego.

11. Jak doskonalić własny naukowy styl pisarski?

12. Źródła wiedzy o języku. Jak je znaleźć i ocenić ich wiarygodność?

13. Gromadzenie danych bibliograficznych do rozprawy naukowej i

zarządzanie nimi nimi za pomocą wybranych menadżerów bibliograficznych

oraz wtyczek do edytorów tekstu.

14. Wizualizacja wyników badań w komunikacji naukowej i

popularnonaukowej. Tworzenie zrozumiałych wykresów, diagramów i

innych form wizualizacji danych. Narzędzia do wizualizacji danych.

15. Grzeczność językowa w tekstach naukowych

16. Abstrakt – specjalne streszczenie.

17. Redakcja językowa i edycja tekstu naukowego.

18. Metafora w tekście naukowym.

19. Analiza różnych gatunków tekstu pod rozmaitymi kątami –

poprawnościowym, edytorskim, tekstologicznym, stylistycznym oraz

genologicznym.

20. Retoryczna analiza tekstu.

21. Struktura i kompozycja tekstu. Spójność tekstu. Typy spójności. Struktura

tematyczno-rematyczna w tekście. Tektonika akapitu i architektonika tekstu.

Granice tekstu i jego rama. Tytuł.

22. Historia stylu naukowego w XX i XXI wieku.

Zajęcia przygotowane na poszczególne lata będą mogły dotyczyć nie jednego

lub kilku zagadnień wybranych z powyższych, albo też innych tematów

wiążących się z głównym zagadnieniem określonym w tytule.

Literatura w wyborze zaproponowanym przez nauczyciela:

Bartmiński J., Niebrzegowska-Bartmińska S. (red.), Tekstologia. Część druga, Lublin 2004.

Bartmiński J., Niebrzegowska-Bartmińska S., Tekstologia, Warszawa 2009.

Becker Howard S., Warsztat pisarski badacza, Warszawa 2013.

Bilingham J., Redagowanie tekstu, Warszawa 2007.

Davis M., Scientific papers and presentations, Academic Press,2012.

Fonck L., Praca naukowa. Przyczynek do metodyki studiów uniwersyteckich, Kraków 1910, ss. 59-67,109-117, 177-227, 220-223,224-227,228-246.

Silverman D., Prowadzenie badań jakościowych, Warszawa 2008, ss. 331-338; 341-384.

Szczęsna E., Wprowadzenie do poetyki tekstu sieciowego, [w:] Tekst (w) sieci, red. D. Ulicka, t. I, Warszawa 2009.

Bartmiński J., Streszczenie w aspekcie typologii tekstów, [w:] Tekstologia. Część druga, red. J. Bartmiński, S. Niebrzegowska-Bartmińska, Lublin 2004, s. 224-233.

Bielec E., Bielec J., Podręcznik pisania prac albo technika pisania po polsku, Karków 2004.

Boć J., Jak pisać pracę magisterską, Wrocław 1994.

Borkowski J., Zwyczaje językowe naukowców w krzywym zwierciadle Śledzia Otrembusa Podgrobelskiego, [w:] O trudnym łatwo, red. J. Miodek, M. Zaśko-Zielińska, Wrocław 2002, s. 95-110.

Gajda S., Architektonika tekstu naukowego, [w:] Tekstologia. Część druga, red. J. Bartmiński, S. Niebrzegowska-Bartmińska, Lublin 2004, s. 90-99.

Gajda S., Podstawy badań stylistycznych nad językiem naukowym, Warszawa 1982, rozdz. Struktura tekstu naukowego, s. 123-166.

Gajda S., Współczesna polszczyzna naukowa. Język czy żargon?, Opole 1990, rozdz. III Terminologia – chaos i ład, s. 39-76, składnia języka naukowego, s. 88-92, rozdz. V Anatomia tekstu naukowego, s. 93-110.

Gambarelli Z., Łucki Z., Jak przygotować pracę dyplomową lub doktorską, Kraków 1998.

Jabłonowska L., Wachowiak P., Winch S. (red. red.), Prezentacja profesjonalna. Teoria i praktyka, Jadacka H., Poradnik językowy dla prawników, Warszawa 2002.

Jakóbczyk S. Porównywanie : (o procedurach naukowych filologii), Poznań 1990.

Korzon D., Kontrowersje i wątpliwości w redagowaniu bibliografii załącznikowej, „Biuletyn Głównej Biblioteki Lekarskiej” 2017 (L), nr 268, s. 23–66.

Krajewski M., Praca dyplomowa z elementami edytorstwa, Włocławek 1998.

Kuziak M., Rzepczyński S., Jak pisać? Bielsko-Biała 2002.

Labocha J., Operatory tekstu, [w:] Tekstologia. Część druga, red. J. Bartmiński, S. Niebrzegowska-Bartmińska, Lublin 2004, s. 145-150.

Maćkiewicz J., Jak pisać teksty naukowe, Gdańsk 1995.

Majewska-Tworek A., Piekot T., Wolańska E., Wolański A., Zaśko-Zielińska M., Jak pisać i redagować. Poradnik redaktora. Wzory listów użytkowych, Warszawa 2010.

Osiac N., Niedzicki W., Sztuka promocji nauki. Praktyczny poradnik dla naukowców, Kraków [b.r.].

Osuchowska B., Poradnik autora, tłumacza i redaktora, Warszawa 2005.

Pałucka I., O bezemocjonalności wybranych tekstów naukowych (rekonesans badawczy), [w:] Gatunki mowy i ich ewolucja. Tom I Mowy piękno wielorakie, Katowice 2000, s. 147-165.

Piekot T., Mechanizmy popularyzowania wiedzy naukowej, [w:] O trudnym łatwo, red. J. Miodek, M. Zaśko-Zielińska, Wrocław 2002, s. 40-49.

Siddons S., Prezentacje, przeł. I. Morżoł, Warszawa 1998.

Wolański A., Streszczenie, [w:] Praktyczna stylistyka nie tylko dla polonistów, red. E. Bańkowska, A. Mikołajczuk, Warszawa 2003, s. 331-350.

Wolański A., Edycja tekstów, Warszawa 2011.

Wójcikiewicz M., Piszę więc jestem. Podręcznik kompozycji i redakcji tekstów, Kraków 1993.

Zaśko-Zielińska M., Majewska-Tworek A., Piekot T., red., Sztuka pisania. Przewodnik po tekstach użytkowych, [cytowanie: s. 64-65, streszczenie: s. 66-72, wizualność tekstu: s. 73-87, konspekt: s. 138-141, praca naukowa: s. 220-225, prezentacja: s. 226-230, abstrakt: s. 90-91, handout: s. 124-127, referat: s. 244-247], Warszawa 2008.

Zdunkiewicz-Jedynak D., Jak to napisać? Poradnik redagowania i komponowania tekstów, Warszawa 1998.

Żmigrodzki P., Przemiana czy upadek recenzji językoznawczej? Uwagi metalingwistyczne, [w:] Gatunki mowy i ich ewolucja. Tom I Mowy piękno wielorakie, Katowice 2000, s. 136-146.

Harasimczuk J., Cieciuch J., konsultacja edytorska i językowa: M. Bańko, A. Wolański, Podstawowe standardy edytorskie naukowych tekstów psychologicznych w języku polskim na podstawie reguł APA, https://www.ans.konin.pl/images/APA-PL1.pdf

Pawlik-Kopek A., Przygotowanie tekstu naukowego w stylu APA, https://www.kul.pl/files/959/media/apa_vademecum_pop..pdf

E. Kulczycki, Warsztat badacza, https://ekulczycki.pl/

UWAGA: Szczegółowa bibliografia dotycząca poszczególnych zajęć będzie każdorazowo podawana na określony rok akademicki przez prowadzącego. U każdej z osób prowadzących zajęcia w danym cyklu kształcenia może obowiązywać inny, ściśle sprofilowany wybór lektur.

Każdorazowo prowadzący ma prawo sprofilować i uzupełnić tę listę pod kątem swoich zajęć.

Zróżnicowane w zależności od profilu ćwiczeń – określone

w szczegółowych sylabusach na dany rok akademicki.

UWAGA: studenci mają do wyboru dwie ścieżki z tego przedmiotu, zależnie od osoby prowadzącej:

BARDZO PROSIMY O ZAPOZNANIE SIĘ Z SYLABUSAMI SZCZEGÓŁOWYMI POSZCZEGÓLNYCH GRUP; TE SYLABUSY PRECYZUJĄ WŁAŚCIWY PRZEBIEG ZAJĘĆ, TEMATYKĘ I WYMAGANIA.

Przygotowanie własnego tekstu lub opracowanie językowe cudzego tekstu naukowego potwierdzające opanowanie umiejętności zdobytych podczas zajęć (np. przygotowanie artykułu popularnonaukowego na zadany temat, wygłoszenie referatu, przygotowanie i przedstawienie prezentacji na zadany temat, redakcja językowa zaproponowanego artykułu itp.).

Nakład pracy studenta/studentki:

- udział w ćwiczeniach: 30 godzin (1 ECTS);

- przygotowanie do zajęć i sprawdzianów: 60 godzin (2 ECTS);

- przygotowanie pracy zaliczeniowej: 30 godz. (1 ECTS).

Student ma prawo do dwóch nieusprawiedliwionych nieobecności w semestrze.

Jeśli student/studentka ma więcej nieusprawiedliwionych nieobecności, nie otrzymuje zaliczenia z zajęć.

Jeśli student/studentka chce usprawiedliwić nieobecności, musi w ciągu tygodnia

udokumentować ich obiektywne przyczyny (np. zwolnieniem lekarskim).

Student/studentka ma obowiązek odrobić nadprogramowe usprawiedliwione nieobecności w sposób wskazany przez osobę prowadzącą zajęcia.

Podstawa: Regulamin studiów na Uniwersytecie Warszawskim:

a. pkt. 17 § 2,

b. pkt. 4.5 § 17,

c. § 33.

Jeśli student chce na potrzeby pracy zaliczeniowej lub prac cząstkowych skorzystać z narzędzi sztucznej inteligencji, musi:

a. uzyskać na to zgodę osoby prowadzącej zajęcia,

b. uzgodnić z osobą prowadzącą zajęcia cele i zakres wykorzystania narzędzi sztucznej inteligencji.

Student nie może korzystać z narzędzi sztucznej inteligencji, aby redagować prace w języku polskim, chyba że osoba prowadząca zajęcia się na to zgodzi.

3. Jeśli student wykorzysta narzędzia sztucznej inteligencji:

a. bez zgody osoby prowadzącej zajęcia lub

b. w sposób z nią nieuzgodniony,

osoba prowadząca zajęcia stosuje procedury analogiczne do tych stosowanych w procedurze antyplagiatowej. Procedury te opisała Uniwersytecka Rada ds. Kształcenia w uchwale nr 14.

Podstawa:

1. Uchwała nr 170 Rady Dydaktycznej dla kierunków studiów: filologia bałtycka, filologia klasyczna i studia śródziemnomorskie, filologia polska, filologia polskiego języka migowego, kulturoznawstwo – wiedza o kulturze, logopedia ogólna i kliniczna, slawistyka, sztuka pisania, sztuki społeczne z dnia 27 lutego 2024 r. w sprawie wytycznych dotyczących korzystania z narzędzi sztucznej inteligencji w procesie kształcenia na Wydziale Polonistyki

2. Uchwała nr 98 Uniwersyteckiej Rady ds. Kształcenia z dnia 8 grudnia 2023 r. w sprawie wytycznych dotyczących korzystania z narzędzi sztucznej inteligencji w procesie kształcenia

3. Uchwała nr 14 Uniwersyteckiej Rady ds. Kształcenia z dnia 13 lipca 2020 r. w sprawie wytycznych dotyczących standardów i procedur postępowania w przypadku przygotowywania prac zaliczeniowych i dyplomowych z naruszeniem prawa na Uniwersytecie Warszawskim