Ruchy oporu, choreografie protestu

fakultatywne

Konwersatorium poświęcone będzie współczesnym formom protestów i ruchom oporu, z uwzględnieniem ich wymiaru społeczno-politycznego oraz szczególnych strategii ich organizacji, wytwarzania i przebiegu widzianych przez pryzmat kategorii choreografii społecznych. Uwzględnione zostaną zarówno akcje związane z działalnością ruchów społecznych, jak i te o charakterze artystycznym, tak zbiorowe, jak i indywidualne.

Tytuł konwersatorium "Ruchy oporu, choreografie protestu" odwołuje się do założenia, że wspólnotowe akcje odbywające się w przestrzeniach społecznych można analizować przez pryzmat kategorii odwołujących się do pojęcia choreografii, z uwzględnieniem takich jej aspektów jak ciało, ruch i przestrzeń.

Rozumienie choreografii jako szczególnej organizacji ciał w ruchu w określonej przestrzeni jest punktem wyjścia do refleksji na temat wytwarzania pola polityczności, aktywizmu i zaangażowania w ich wymiarze społecznym, wspólnotowym i artystycznym. Przyjrzymy się również krytycznie temu, czym jest ruch, aktywność i zaangażowanie, jakie formy może przybierać w zależności od określonych, różnorodnych kondycji.

Zakres tematyczny obejmuje następujące zagadnienia:

- przestrzeń publiczna - strategie jej wytwarzania

- formy protestu: demonstracje, okupacje, sit-in, die-in, aktywizm łóżkowy

- analiza wybranych protestów

- choreografia a polityczność

- odzyskiwanie obecności przez grupy marginalizowane

-wytwarzanie wspólnoty

- czy można zatańczyć swój aktywizm?

Wszystkie teksty omawiane na zajęciach będą udostępniane przez prowadzącą na platformie Classroom.

Podstawowa literatura:

Choreografia:polityczność, red. red. Marta Keil, Art Stations Foundation, Instytut Muzyki i Tańca, Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego, East European Performing Arts Platform, Warszawa – Poznań – Lublin, 2018.

Anka Herbut, Ruchy oporu, Art Station Foundation 2020.

Magdalena Zdrodowska, Estetyka horyzontalna i łóżkowy aktywizm. Pandemiczna wywrotowa horyzontalność, „Didaskalia. Gazeta Teatralna” 2024, nr 181/182.

Carla Blumenkranz (red.), Occupy!: Sceny z okupowanej Ameryki, tłum Barbara Szelewa, Warszawa 2012.

S. Boym, Dyskomfort nostalgii, w: (Kon)teksty pamięci. Antologia, red. naukowa Kornelia Kończal, Warszawa 2014, s. 327–341.

Judith Butler, Zapiski o performatywnej teorii zgromadzeń, tłum. Joanna Bednarek, Warszawa 2016;

Judith Butler, Ramy wojny: kiedy życie godne jest opłakiwania?, tłum. Agata Czarnacka, Warszawa 2011.

Chantal Mouffe, Agonistyka: polityczne myślenie o świecie, tłum. Barbara Szelewa, Warszawa 2015.

Guy Debord, Społeczeństwo spektaklu, PIW, Warszawa 2006.

Jean Baudrillard, Symulakry i symulacja, tłum. Sławomir Królak, Warszawa 2005.

Osoba studiująca:

- zna i rozumie w stopniu pogłębionym współczesne koncepcje dotyczące ruchów oporu i form protestów społecznych i artystycznych stanowiące podstawę aktualnie prowadzonych badań kulturoznawczych;

- potrafi wykorzystać posiadaną wiedzę, by samodzielnie wyszukiwać, analizować, oceniać, selekcjonować, integrować informacje z rozmaitych źródeł dotyczące form oporu, a także interpretować zjawiska i praktyki związane z protestem, uwzględniając kontekst historyczny, społeczny i polityczny;

- jest gotowa do krytycznej oceny posiadanej wiedzy i odbieranych treści na temat protestów społecznych i artystycznych, a także do przyjęcia postawy szacunku i badawczej ciekawości wobec strategii wytwarzania wspólnot oraz dostrzegania wagi refleksji kulturoznawczej dla rozumienia sytuacji grup marginalizowanych

1. Podstawowym warunkiem zaliczenia konwersatorium jest uczestniczenie w zajęciach. Osoba studiująca ma prawo do dwóch usprawiedliwionych lub nieusprawiedliwionych nieobecności w każdym semestrze. Osoba mająca od trzech do pięciu nieobecności w semestrze musi nadrobić je w sposób określony przez osobę prowadzącą. Nieobecności (nawet usprawiedliwione!) na więcej niż pięciu zajęciach (30%) w semestrze skutkują niedopuszczeniem do zaliczenia. Jedynie osoby z przyznaną Indywidualną Organizacją Studiów w oparciu o opinię BON mogą mieć zwiększony limit nieobecności, jednak nie więcej niż do 50% w semestrze.

2. Ocena na zaliczenie zostanie wystawiona na podstawie aktywności na zajęciach w postaci zabierania głosu w dyskusji lub uczestniczenia w dyskusji w grupach (50%) oraz przygotowania krótkiej prezentacji w wybranej formie (prezentacja ustna lub pisemna) wykorzystującej materiał z zajęć do interpretacji wybranego przez siebie zagadnienia badawczego (50%).

3.Szacunkowy nakład pracy osoby studiującej: 3 ECTS (90h) - udział w zajęciach 30h (1 ECTS), przygotowanie do zajęć 30h (1 ECTS), przygotowanie zaliczenia 30h (1 ECTS);

4. Sposób wykorzystania narzędzi sztucznej inteligencji w pracach pisemnych i prezentacjach zaliczeniowych określają zapisy § 3 i 4 uchwały nr 98 Uniwersyteckiej Rady ds. Kształcenia z dnia 8 grudnia 2023 roku. W związku z tym, że jedną z podstawowych umiejętności zdobywanych na kierunkach studiów organizowanych na Wydziale Polonistyki jest sprawne i profesjonalne posługiwanie się polszczyzną pisaną, a w szczególności stylem naukowym, zabrania się wykorzystywania systemów sztucznej inteligencji do przygotowania, korekty i redakcji tekstów.