Poezja europejskiego romantyzmu. Warsztaty interpretacji

obowiązkowe

Celem konwersatorium jest kształcenie umiejętności interpretacyjnych w warunkach pracy grupowej. W związku z tym zakłada się aktywność wszystkich uczestników seminarium podczas każdego ze spotkań.

Ważnym elementem pracy interpretacyjnej będą odwołania do tradycji literackich poznanych na wcześniejszym etapie kształcenia.

w sali

Konwersatorium skierowane jest do studentów zainteresowanych literaturą europejskiego (także polskiego) romantyzmu. Dyskusja będzie dotyczyć utworów, których zwykle nie omawia się podczas zajęć kursowych z historii literatury, a które współtworzą estetyczno-ideową panoramę epoki. Chodzi tu jednak nie tyle o uzupełnienie dydaktycznej luki, ile o ukazanie kulturowej i artystycznej dywersyfikacji utworów romantycznych.

Przedmiotem analizy staną się teksty z różnych okresów (schyłek XVIII i wiek XIX) i różnych literatur europejskich. Romantyzm będzie tu rozumiany szeroko, jako kategoria historycznie zmienna i poddawana kulturowym oraz indywidualnym mutacjom. Ważne zadanie stojące przed uczestnikami zajęć stanowi usytuowanie wybranych utworów na tle ówczesnych przemian estetycznych, światopoglądowych i cywilizacyjnych. Niezbędne okażą się odwołania do innych prądów literackich i określenie wzajemnych infiltracji (klasycyzm, rokoko, sentymentalizm, modernizm).

Konwersatorium skierowane jest do studentów zainteresowanych literaturą europejskiego (także polskiego) romantyzmu. Dyskusja będzie dotyczyć utworów, których zwykle nie omawia się podczas zajęć kursowych z historii literatury, a które współtworzą estetyczno-ideową panoramę epoki. Chodzi tu jednak nie tyle o uzupełnienie dydaktycznej luki, ile o ukazanie kulturowej i artystycznej dywersyfikacji utworów romantycznych.

Przedmiotem analizy staną się teksty z różnych okresów (schyłek XVIII i wiek XIX) i różnych literatur europejskich. Romantyzm będzie tu rozumiany szeroko, jako kategoria historycznie zmienna i poddawana kulturowym oraz indywidualnym mutacjom. Ważne zadanie stojące przed uczestnikami konwersatorium stanowi usytuowanie wybranych utworów na tle ówczesnych przemian estetycznych, światopoglądowych i cywilizacyjnych. Niezbędne okażą się odwołania do innych prądów literackich i określenie wzajemnych infiltracji (klasycyzm, rokoko, sentymentalizm, modernizm).

Formuła zajęć ma charakter warsztatowy. Studenci w porozumieniu z prowadzącym ustalają, które teksty z listy wskazanej w sylabusie staną się przedmiotem analizy (możliwe są wykroczenia poza tę listę, podyktowane zainteresowaniami uczestników konwersatorium). Na każdym spotkaniu metodą close reading interpretowane będą dwa lub trzy utwory powiązane osobą autora, tematem albo konwencją estetyczną. Każdorazowo do takiej grupy tekstów będzie przypisany jeden z uczestników zajęć, który z wyprzedzeniem przygotuje kilkuminutowe wystąpienie dotyczące kontekstu kulturowego utworów.

Poniższy spis lektur stanowi propozycję. Będzie on modyfikowany w porozumieniu prowadzącego ze studentami, w zależności od ich zainteresowań.

Wiersze do analizy będą wybierane przez grupę tydzień przed danymi zajęciami.

Nie zakłada się jednej obowiązującej wszystkich literatury przedmiotowej. Student odpowiedzialny za przygotowanie krótkiego wprowadzenia do danego bloku utworów dobierze opracowania z pomocą prowadzącego.

– W. Blake, Poezje wybrane, tłum. i oprac. Z. Kubiak, Warszawa 1991;

– Angielscy "poeci jezior": W. Wordsworth, S. T. Coleridge, R. Southey, wybór, tłum., wstęp i objaśnienia S. Kryński; Wrocław 1963;

– G.G. Byron, Wiersze i poematy, wybór i oprac. J. Żuławski, Warszawa 1961;

– Niemiecka ballada romantyczna, oprac. Z. Ciechanowska, Wrocław 1963;

– J.W. Goethe, Wybór poezji, wstęp, wybór i oprac. Z. Ciechanowska, Wrocław 1968;

– F. Schiller, Wiersze; Zbójcy; Intryga i miłość, Warszawa 1975;

– U. Foscolo, Groby, naślad. J.U. Niemcewicz, w: Miscellanea z okresu romantyzmu, red. S. Pigoń, Wrocław 1956;

– A. Kalwos, D. Solomos, Ody; Kobieta z Zakintos; tłum. M. Borowska, M. Mikuła, Warszawa 2004;

– S. Petőfi, Poezje, wstęp i oprac. A. Nawrocki, Warszawa 1971;

– A. Mickiewicz, Dzieła, t. I: Wiersze, oprac. C. Zgorzelski, Warszawa 1998;

– S. Valiunas, Biruta, w: Pieśni i gwiazdy. Litewskie wiersze wybrane, wybór, wstęp i oprac. L. Lewin i Z. Stoberski, Warszawa 1971;

– K.H. Mácha, Maj: wybór poezji, tłum. i wstęp J. Waczków, Warszawa 1971;

– A. Puszkin, Wybór wierszy, tłum. Z. Braude, oprac. B. Galster, Wrocław 1982;

– M. Lermontow, Wybór poezji, wstęp i komentarz W. Jakubowski, Wrocław 1972;

– T. Szewczenko, Wybór poezji, tłum. M. Bieńkowska, oprac. M. Jakóbiec, Wrocław 1974;

– V. Hugo, Poezje wybrane, tłum. i oprac. Z. Bieńkowski, Warszawa 1976;

– T. Gautier, Poezje ze zbioru "Emaux et camées", tłum. H. Gołąb, bm. 1923.

– G. Gómez de Avellaneda, Antología poética, La Habana 1983;

– Ch. Baudelaire, Kwiaty zła, tłum. Z. Bieńkowski i in., red. J. Brzozowski, Kraków 1990.

Wiedza

Student zna:

— aparat terminologiczny i pojęciowy oraz metody naukowe pozwalające na prowadzenie badań nad literaturą romantyczną w perspektywie historycznej;

— charakterystykę dynamiki rozwojowej tradycji romantycznej;

— tematy i idee pisarskie specyficzne dla poezji romantycznej różnych literatur europejskich;

Umiejętności

Student potrafi:

— napisać pracę zaliczeniową (esej), której celem jest analiza i interpretacja romantycznego utworu poetyckiego.

— przeprowadzić analizę i interpretację wiersza w perspektywie dziewiętnastowiecznych (głównie romantycznych) tradycji literackich;

— odnosić własne ustalenia analityczne do rozpoznań innych badaczy i odmiennych stanowisk interpretacyjnych;

— w dyskusji dotyczącej utworu poetyckiego dobierać argumentację uwzględniającą tradycje, z jakich to dzieło wyrasta; kontekst kulturowy, społeczny, polityczny etc., w jakim powstało; oraz reinterpretacje, jakim było poddawane przez czytelników i krytykę literacką różnych epok;

Student jest gotów do:

— czytania, interpretowania i analizowania romantycznych tekstów literackich, z uwzględnieniem kontekstu historycznego i kulturowego

— organizowania własnego warsztatu badawczego w zakresie studiów nad literaturą romantyczną

— Bieżąca aktywność;

— praca pisemna (esej dotyczący jednego z wierszy romantycznych; jeśli będzie to utwór, który wcześniej pojawił się na zajęciach, od autora będzie się oczekiwało innowacyjnej interpretacji).

Dopuszczalne są dwie nieobecności w semestrze. Jest to warunek zaliczenia zajęć (z wyłączeniem przypadków bezzwłocznie udokumentowanych).

Szacowany nakład pracy studenta

- udział w zajęciach: 30 godzin (1 ECTS)

- przygotowanie do zajęć: 150 godzin (5 ECTS)

- napisanie pracy pisemnej: 30 godzin (1 ECTS)

Jeśli student chce (na potrzeby pracy zaliczeniowej lub prac cząstkowych) skorzystać z narzędzi sztucznej inteligencji, musi:

a. uzyskać na to zgodę osoby prowadzącej zajęcia,

b. uzgodnić z osobą prowadzącą zajęcia cele i zakres wykorzystania narzędzi

sztucznej inteligencji.

2. Student nie może korzystać z narzędzi sztucznej inteligencji, aby redagować prace w języku polskim, chyba że osoba prowadząca zajęcia się na to zgodzi.

3. Jeśli student wykorzysta narzędzia sztucznej inteligencji:

a. bez zgody osoby prowadzącej zajęcia lub

b. w sposób z nią nieuzgodniony,

osoba prowadząca zajęcia stosuje procedury analogiczne do tych stosowanych w procedurze antyplagiatowej. Procedury te opisała Uniwersytecka Rada ds. Kształcenia w uchwale nr 14.