Polska i Litwa XV–XVII w. – państwo, społeczeństwo, kultura

proseminaria
seminaria doktoranckie
seminaria licencjackie
seminaria magisterskie
seminaria monograficzne

Wymagania formalne

Zaliczenie II roku studiów – w przypadku stopnia licencjackiego, ukończenie studiów licencjackich – w przypadku stopnia magisterskiego.

Założenia wstępne

Znajomość podstawowych zagadnień historycznych i społecznych polskiego i europejskiego średniowiecza oraz czasów wczesnonowożytnych.

lektura monograficzna
mieszany: w sali i zdalnie
w sali
w sali i w terenie

Analizy i dyskusje prowadzone na seminarium koncentrują się wokół zagadnień społeczno-politycznych (w tym kulturowych) późnego średniowiecza i wczesnej nowożytności, głównie na obszarze Królestwa Polskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego, a także terytoriów z nimi sąsiadujących, względnie – w zależności od poruszanej tematyki – innych obszarów późnośredniowiecznej i wczesnonowożytnej Europy.

Seminarium poświęcone jest zagadnieniom społeczno-politycznym i kulturowym późnego średniowiecza i wczesnej nowożytności, w tym szczególnie problematyce głównych instytucji państwa oraz elitom władzy (król, rada, sejm, kancelaria królewska), kulturze elitarnej i popularnej – intelektualnej, dworskiej, szlacheckiej i mieszczańskiej, politycznej, religijności, ceremoniałowi i innym formom obrzędowym oraz życiu codziennemu w Polsce i Wielkim Księstwie Litewskim, z uwzględnieniem w obszarach wymienionych zagadnień analogii obcych, jak również interakcji z europejskimi centrami politycznymi i kulturowymi. W trakcie analizy źródeł, nie tylko pisanych, ale również należących do szeroko rozumianej kultury materialnej, wykorzystywane będą elementy metodologii i aparatu badawczego takich dyscyplin humanistycznych, jak m.in. literaturoznawstwo i historia sztuki. Celem analizy będzie możliwie wieloaspektowe zdefiniowanie istoty wytworów kultury duchowej i materialnej, zachowań indywidualnych i zbiorowych, zjawisk i procesów w ich współczesnym, europejskim kontekście. W ramach spotkań seminaryjnych planowane są wizyty w placówkach nauki i kultury, a także – w miarę możliwości – wyjazdy celem zapoznania się z oryginalnym materiałem źródłowym, w tym również należącym do kultury materialnej i artystycznej.

Literatura podawana będzie sukcesywnie, stosownie do omawianych zagadnień, poruszanej problematyki i potrzeb uczestników.

Poszerzenie umiejętności analitycznych i źródłoznawczych zarówno w zakresie źródeł należących do tradycyjnego warsztatu historyka, jak i tych, którymi zajmują się pokrewne dyscypliny, takie jak historia sztuki i literaturoznawstwo.

Zasadniczy wpływ na ocenę udziału w seminarium mieć będzie, poza samą obecnością, aktywne i konstruktywne uczestnictwo w dyskusji nad tekstami źródłowymi, literaturą bądź analizowanymi obiektami kultury materialnej, a także referatami uczestników oraz postępy w przygotowaniu pracy pisemnej.