Polityka pamięci

Zajęcia w formie ćwiczeń poświęcone zagadnieniom polityki pamięci oraz polityki historycznej w ujęciu teoretycznym, jak również praktycznym.

Zajęcia w formie ćwiczeń odnoszą mające na celu przekazanie u ugruntowanie wiedzy na temat polityki pamięci. W trakcie zajęć uwypuklone będą aspekty wewnętrzne – dotyczące roli polityki pamięci w budowaniu edukacji obywatelskiej i kształtowaniu tożsamości i świadomości historycznej, jak również aspektu zewnętrznego dotyczącego wpływania polityki pamięci na obraz państwa w świecie. W czasie dalszych zajęć analizie poddane zostanie pojęcie miejsc pamięci jako kategorii naukowej. W ramach prowadzonych dyskusji przeanalizowane zostaną zasadnie spory dotyczące pamięci historycznej; polityczna manipulacja historią.

Poza zajęciami teoretycznymi przeprowadzone zostaną zajęcia praktyczne - w jednej z instytucji kultury.

R. Chwedoruk, Polityka historyczna, Warszawa 2018.

M. Napiórkowski, Jak społeczeństwa Paula Connertona na tle współczesnych badań nad pamięcią zbiorową, [w:] P. Connerton, Jak społeczeństwa pamiętają, Warszawa 2012.

P. Connerton, Jak społeczeństwa pamiętają, Warszawa 2012.

Przeszłość w dyskursie publicznym, pod red. A.Szpocińskiego, Warszawa 2013.

K. Malicki, Między kanonem a archiwum o systematyzacji i klasyfikacji miejsc pamięci, „Kultura i społeczeństwo” 2020.

P. Nora, Między pamięcią a historią: Les lieux de Mémoire, „Archiwum No. 2”.

A. Szpociński, Miejsca pamięci (lieux de mémoire), „Teksty Drugie” 2008.

P. Nora, Między pamięcią a historią, Gdańsk 2022.

R. Sendyka, Nie-miejsca pamięci i ich nie-ludzkie pomniki, „Teksty Drugie” 2017/2.

A. Szpociński, Nośniki pamięci, miejsca pamięci, „Sensus Historiae” 2014/4.

M. Szymczak, „Warto pamiętać”. Miejsca pamięci narodowej i ich rola w edukacji, „Studia Zachodnie” 2015.

B. Korzeniowski, Przeszłość jako przestrzeń konfliktów czy most ku pojednaniu?, „Kultura Współczesna: Teoria, interpretacja, krytyka” 2008, nr 2.

J. Z. Sawicki, Pamięć i polityka historyczna na przykładzie walki z legendą powstania warszawskiego [w:] Narracje pamięci między polityką a historią, pod red. K. Kąckiej, J.Piechowiak-Lamparskiej, A.Ratke-Majewskiej, Toruń 2015.

M. Napiórkowski, Powstanie umarłych. Historia pamięci 1944-2014, Warszawa 2016.

E. Ponczek, Konflikty polityczne w przestrzeni publicznej i pamięci zbiorowej, „Wrocławskie Studia Politologiczne” 2017.

G. Kała, Polityka historyczna a stosunki polsko-niemieckie i polsko-rosyjskie w XXI wieku, „Przegląd Geopolityczny” 42, 2022.

A. Wójcik, Polityka historyczna jako forma budowy wizerunku Polski na arenie międzynarodowej, „Świat idei i polityki”, t. 15, 2016.

W. Czachur, Niemieckie akty skruchy wobec Polski a konflikty pamięci zbiorowych Lingwistyczna analiza sprzeczności w dyskursach pamięci, [w:] Nie/porozumienie, nie/tolerancja, w(y)kluczenie w języku i kulturze, red. E. Biłas-Pleszak, Katowice 2021.

J. Andrychowicz-Skrzeba, Polityka historyczna w Polsce i Niemczech po roku 1989 w wystąpieniach publicznych oraz publikacjach polityków polskich i niemieckich, Gdańsk 2014.

Polsko-niemieckie miejsca pamięci, t. I i II. R. Traba, H. H. Hahn, Warszawa 2015.

Pamięć zbiorowa, pojednanie, stosunki międzynarodowe, red. N. Masłowski, A. Szeptycki, Wrocław 2020.

Narracje pamięci między polityką a historią, pod red. K. Kąckiej, J.Piechowiak-Lamparskiej, A.Ratke-Majewskiej, Toruń 2015.

R. Traba, Polityka wobec historii. Kontrowersje i perspektywy, „Teksty Drugie” 2010, 1-2.

L. M. Nijakowski, Polska polityka pamięci. Esej socjologiczny, Warszawa 2008.

Absolwent zna i rozumie:

K_W06 funkcjonowanie i prowadzenie polityki kulturalnej jako segmentu polityki publicznej, w tym procesów zarządzania w kulturze i instancjami kultury jako podmiotami działań politycznych – publicznych i ideologicznych, historycznych, prawnych, ekonomicznych i filozoficznych.

K_W07 przyczyny i cele podejmowania decyzji państwowych, realizowanych przez instytucje kultury i rolę samej kultury w procesach kreowania tożsamości oraz promocji, marketingu i propagandy o charakterze kulturalnym i kulturotwórczym, a w dalszej kolejności państwowotwórczym

K_W10 znaczenie polityki kulturalnej w Polsce i na świecie oraz potrzeby organizowania zasad bezpieczeństwa kulturowego na szczeblu narodowym i międzynarodowym

Absolwent potrafi:

K_U06 kreować umiejętności pozwalające na dokonywanie samodzielnych pogłębionych analiz i syntez procesów zachodzących w publicznym życiu kulturalnym w porządku narodowym i/lub międzynarodowym

K_U08 prowadzić pod kierunkiem badania w zakresie polityki kulturalnej i zarządzania w kulturze

Absolwent jest gotów do:

K_K01 samodzielnej i krytycznej oceny wiedzy własnej i wartości nabytych wskutek interpretacji źródeł i opracowań naukowych

K_K06 prowadzenia działalności kulturalnej oraz myślenia w sposób przedsiębiorczy

Ocena jest wystawiana na podstawie zaprezentowania projektu grupowego

Ponadto, student zalicza przedmiot poprzez obecność na zajęciach (kontrola obecności) oraz przygotowanie bieżące do zajęć.