Wstęp do technik i terminologii archiektury

obowiązkowe

Ćwiczenia służą utrwaleniu wiedzy na temat historii i

terminologii sztuk plastycznych zdobytej na wykładach

oraz jej praktycznemu wykorzystaniu.

Ćwiczenia z technik i terminologii architektury służą utrwaleniu i praktycznemu wykorzystaniu wiedzy zdobytej na wykładzie. Podczas zajęć uczestnicy przede wszystkim będą się uczyć pisania poprawnego opisu dzieła architektury oraz właściwego stosowania fachowej terminologii. Część ćwiczeń poświęcona będzie również budowaniu kompetencji umożliwiających datowanie dzieł sztuki na podstawie analizy formalnej oraz rozpoznawania wykorzystanej ornamentyki.

Metody prowadzenia zajęć:

Część zajęć prowadzona w formie konwersatorium z elementami wykładu, pozostałe oparte będą przede wszystkim na ćwiczeniach oraz pracy w grupach.

Analogiczna jak do wykładu oraz:

Katalog Zabytków Sztuki w Polsce, 1951–obecnie.

Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej

Po ukończeniu kursu absolwent potrafi:

K_U04 – wykorzystywać posiadaną wiedzę w zakresie rozpoznawania różnych rodzajów obiektów architektury (pod względem techniki, typologii, chronologii, stylistyki) oraz przeprowadzenia ich krytycznej analizy i interpretacji z zastosowaniem typowych metod.

Forma zaliczenia:

Kolokwium z ornamentyki oraz praca pisemna (przygotowanie opisu architektonicznego).

Kryteria oceniania:

Poprawne przygotowanie pracy pisemnej (opisu architektonicznego) na podstawie wytycznych przekazanych przez prowadzącego w trakcie kursu. W przypadku oceny negatywnej z pracy pisemnej możliwe jest przesłanie jednej poprawionej wersji.

Warunkiem zaliczenia przedmiotu jest również uzyskanie powyżej 50% z kolokwium z ornamentyki. Niezaliczenie kolokwium skutkuje oceną niedostateczną z przedmiotu.

Ocenę końcową z zajęć stanowi ocena uzyskana z pracy pisemnej.

Dopuszczalna liczba nieobecności w semestrze: jedna